تبلیغ صفحه خبر
تاریخ انتشار : سه‌شنبه 2 ژوئن 2026 - 23:04
کد خبر : 626

عبدالمجید رفیعی برزکی

ثبت‌نام دانش‌آموزان در سایه نابرابری آموزشی

ثبت‌نام دانش‌آموزان در سایه نابرابری آموزشی
روزنگار کاشان در گفت‌وگویی که با فروغ تیموریان، دکترای جامعه‌شناسی، انجام داده، مسئله ثبت‌نام دانش‌آموزان از سطح یک فرایند اداری فراتر رفته و به نشانه‌ای از نابرابری ساختاری در آموزش و پرورش تبدیل شده است؛ از تقسیم‌بندی تبعیض‌آمیز مدارس و محدودیت‌های جغرافیایی گرفته تا توزیع ناعادلانه معلمان، نفوذ، پرداخت‌های غیررسمی و فشار اقتصادی خانواده‌ها.

بحث درباره وضعیت ثبت‌نام دانش‌آموزان و فشارها و توصیه‌هایی که از درون و بیرون آموزش و پرورش بر مدیران مدارس، به‌ویژه در مدارس واقع در مراکز شهر، وارد می‌شود، در هفته‌های اخیر مورد توجه رسانه روزنگار کاشان قرار گرفته است. در همین راستا، تجربه‌ها و دیدگاه‌های معلمان، مدیران و معاونان مدارس، رؤسای پیشین آموزش و پرورش و نیز کنشگران محلی برای بررسی همه‌جانبه این موضوع گردآوری شد.

روزنگار در گام بعدی، برای تکمیل این بررسی، سراغ دیدگاه کارشناسان رفت. در این چارچوب، با فروغ تیموریان، دکترای جامعه‌شناسی، گفت‌وگو کردیم تا نظر او را درباره عدالت آموزشی، سازوکار ثبت‌نام دانش‌آموزان و چالش‌های ساختاری آموزش و پرورش جویا شویم.

عدالت آموزشی؛ شعاری پررنگ، اما بی‌اثر در عمل خانم تیموریان در این گفت‌وگو با انتقاد از وضعیت آموزش و پرورش، تأکید می‌کند که یکی از پررنگ‌ترین شعارهای سال‌های اخیر این نهاد، «عدالت آموزشی» بوده است؛ شعاری که به گفته او در بیلبوردها، اسناد بالادستی و فضای رسمی آموزش و پرورش بسیار تکرار شده، اما در عمل خودِ این سیستم از عدالت آموزشی فاصله دارد.

او می‌گوید وقتی آموزش و پرورش مدارس را به چند دسته‌ی دولتی، غیردولتی، نمونه دولتی، هیئت‌امنایی و غیره تقسیم می‌کند، در واقع به نابرابری آموزشی دامن می‌زند. به باور او، همین طبقه‌بندی‌ها از پایه با مفهوم عدالت آموزشی در تضاد هستند.

فشار اقتصادی خانواده‌ها و تردید نسبت به آموزش غیرحضوری

تیموریان در ادامه به شرایط اقتصادی خانواده‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید در وضعیتی که مردم با فشارهای سنگین مالی روبه‌رو هستند، آموزش و پرورش باید دست‌کم امسال برای تحقق واقعی عدالت آموزشی اقدام می‌کرد.

او یادآور می‌شود که بسیاری از خانواده‌ها برای ثبت‌نام فرزندانشان در مدارس غیردولتی، هیئت‌امنایی یا حتی برخی مدارس دیگر، مبالغ بسیار بالایی پرداخت می‌کنند؛ مبالغی که گاهی به ده‌ها میلیون تومان می‌رسد. به گفته او، نگرانی خانواده‌ها این است که اگر دوباره شرایطی پیش بیاید و آموزش‌ها به‌صورت غیرحضوری ادامه یابد، هزینه‌هایی که برای این مدارس پرداخته‌اند عملاً هدر برود.

او همچنین می‌گوید بسیاری از مدارس در آموزش مجازی از سامانه‌ها و ابزارهای مناسب استفاده کردند، اما برخی دیگر صرفاً به شاد متکی بودند؛ در نتیجه خانواده‌هایی که شهریه‌های بالا پرداخت کرده بودند، در عمل بازده متناسبی دریافت نکردند.

محدودیت جغرافیایی؛ مانعی برای عدالت در ثبت‌نام

یکی از محورهای اصلی سخنان تیموریان، انتقاد از محدودیت‌های جغرافیایی در ثبت‌نام دانش‌آموزان است. او معتقد است آموزش و پرورش می‌تواند با حذف یا کاهش این محدودیت‌ها، به توزیع عادلانه‌تر فرصت‌های آموزشی کمک کند.

به باور او، اگر تخصیص دانش‌آموز به مدرسه بر اساس نیاز و شایستگی انجام شود، نه صرفاً محل سکونت، دسترسی به آموزش باکیفیت عادلانه‌تر خواهد شد. او تأکید می‌کند که اصرار بر محدوده‌های جغرافیایی، خود به بی‌عدالتی آموزشی دامن می‌زند.

توزیع ناعادلانه معلمان و نفوذ مدیران

تیموریان در بخش دیگری از صحبت‌های خود به توزیع ناعادلانه نیروهای انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید در برخی موارد، مدیرانی که نفوذ بیشتری در آموزش و پرورش دارند، می‌توانند معلمان باتجربه‌تر را برای مدارس خود جذب کنند؛ در حالی که معلمان تازه‌کار یا کم‌تجربه‌تر به مدارس حاشیه‌ای فرستاده می‌شوند.

او این وضعیت را هم نوعی بی‌عدالتی می‌داند و می‌گوید چنین سازوکاری باعث می‌شود مدارس برخوردار همواره از امکانات و نیروی انسانی بهتر بهره‌مند باشند و در مقابل، مدارس کم‌برخوردار با کمبود و ضعف روبه‌رو بمانند.

فساد در ثبت‌نام و برتری خانواده‌های برخوردار به گفته او، فساد فقط محدود به حوزه اقتصادی نیست و در فرآیند ثبت‌نام دانش‌آموزان نیز می‌تواند دیده شود. تیموریان معتقد است گاهی خانواده‌های ثروتمند یا دارای نفوذ، با پرداخت‌های غیررسمی یا امتیازهای خاص، امکان ثبت‌نام فرزند خود را در مدارس بهتر فراهم می‌کنند.

او می‌گوید در چنین شرایطی، فرصت برابر برای همه خانواده‌ها وجود ندارد و فرآیند ثبت‌نام به‌نفع کسانی تمام می‌شود که پول یا نفوذ بیشتری دارند.

ثبت‌نامی پیچیده، مبهم و غیرشفاف

تیموریان فرایند ثبت‌نام را در آموزش و پرورش «گیج‌کننده و پیچیده» توصیف می‌کند و می‌گوید این پیچیدگی در مناطق مختلف و حتی شهرهای مختلف، شکل‌های متفاوتی پیدا می‌کند.

از نظر او، اگر وزارت آموزش و پرورش و در سطح بالاتر، دولت، به ثبت‌نام به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان آموزش توجه جدی‌تری داشته باشند، بسیاری از این بی‌عدالتی‌ها قابل کاهش است.

پیامدهای بلندمدت برای آینده جامعه
او در ادامه هشدار می‌دهد که بی‌توجهی امروز به ثبت‌نام، توزیع معلم و ساختار آموزشی، در آینده هزینه‌های سنگینی برای جامعه خواهد داشت. به اعتقاد او، نسل دانش‌آموز امروز نقش مهمی در سامان‌دهی آینده ایران دارد و هر ضعف ساختاری در آموزش، چند سال بعد به شکل بحران‌های بزرگ‌تر برمی‌گردد.
پیشنهاد: سامانه متمرکز و نظارت جدی
تیموریان یکی از راه‌حل‌های مهم را ایجاد یک سامانه متمرکز و آنلاین برای ثبت‌نام دانش‌آموزان می‌داند؛ سامانه‌ای که در همه مدارس به‌صورت یکپارچه اجرا شود و بتواند روند ثبت‌نام را عادلانه‌تر و شفاف‌تر کند.
او همچنین می‌گوید در آموزش و پرورش نظارت مؤثر بر ثبت‌نام وجود ندارد و آنچه هست، بیشتر در حد بخشنامه و شعار باقی می‌ماند. به باور او، نظارت دقیق بازرسی می‌تواند نقش مهمی در کاهش اعمال نفوذ، فساد و نابرابری داشته باشد.
ضرورت مشارکت والدین، معلمان و مدیران او تأکید می‌کند که آموزش و پرورش باید والدین، معلمان و مدیران مدارس را در سیاست‌گذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌ها مشارکت دهد. به گفته او، کسانی که عملاً در میدان آموزش کار کرده‌اند، بهتر می‌توانند راه‌حل‌های واقعی برای مشکلات مدارس ارائه دهند.
تیموریان انتقاد می‌کند که بسیاری از تصمیم‌گیران فعلی، خود با مشکلات واقعی مدارس و فرایند ثبت‌نام درگیر نبوده‌اند و فرزندانشان نیز در مدارس برخوردار ثبت‌نام شده‌اند؛ بنابراین شناخت دقیقی از وضعیت عمومی ندارند.
تقویت مدارس دولتی، نه تمرکز بر مدارس خاص از نگاه او، اگر آموزش و پرورش واقعاً به عدالت آموزشی پایبند باشد، باید به‌جای تمرکز بر مدارس خاص، مدارس دولتی را تقویت کند. این تقویت باید از طریق به‌کارگیری معلمان مجرب، مدیران کارآزموده و کادر آموزشی توانمند در همه مدارس انجام شود.
او می‌گوید تمرکز فعلی آموزش و پرورش بر مدارس خاص، آزمون‌های ورودی و سازوکارهایی از این دست است؛ سازوکاری که خانواده‌ها را به سمت مدارس خاص سوق می‌دهد و در نهایت نابرابری را تشدید می‌کند.
پیامد نهایی: فرسایش انگیزه دانش‌آموزان و خانواده‌ها
تیموریان در پایان هشدار می‌دهد که ادامه این روند، به فرسایش انگیزه دانش‌آموزان و ناامیدی خانواده‌ها منجر می‌شود. به گفته او، نبود برنامه‌ریزی ساختارمند، محدودیت‌های اداری، فشارهای اقتصادی و تبعیض آموزشی، همگی شرایط را پیچیده‌تر کرده‌اند و آینده آموزش را با مشکل روبه‌رو می‌کنند.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.